ΧΟΡΗΓΟΙ

ΟΡΕΙΝΗ ΠΟΔΗΛΑΣΙΑ ΣΤΙΣ ΗΛΙΚΙΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΤΙΚΟΥ

Η φυσική δραστηριότητα, είτε αυτή αφορά τη συμμετοχή του παιδιού στον οργανωμένο αθλητισμό, είτε στο σχολικό αθλητισμό, επιδρά θετικά στη σωματική και ψυχική υγεία των παιδιών, ενώ ταυτόχρονα ασκούν προληπτική προστασία από τη παχυσαρκία και από τις παθήσεις που προκαλεί.
 
Η ενασχόληση των παιδιών με τον αθλητισμό αποτελεί βασική παράμετρο,όχι μόνο για τη φυσική τους ανάπτυξη, αλλά και για την ολοκλήρωση των νοητικών και κοινωνικοσυναισθηματικών χαρακτηριστικών τους.Η φυσική δραστηριότητα γενικά αποτελεί κύριο παράγοντα στην εν γένει ζωή των παιδιών και συμβάλλει στην ολόπλευρη ανάπτυξή τους.
  Ενα από τα αθλήματα του οποίου η εξέλιξη προς το καλύτερο είναι ραγδαία τα τελευταία χρόνια είναι η ορεινή ποδηλασία  (mountainbike).
 Η ποδηλασία γενικότερα συγκαταλέγεται στα κλασσικά αγωνίσματα αντοχής που βελτιώνουν το  αναπνευστικό και κυκλοφορικό σύστημα όπως επίσης και το μεταβολισμό.
  Η αερόβια άσκηση βελτιώνει τη κυκλοφορία του αίματος, των αγγείων και του καρδιακού μυός.Η καρδιά λειτουργεί πιο οικονομικά και επιβαρύνεται με αυτό το τρόπο λιγότερο.Αυτό σημαίνει ότι οι καρδιακοί παλμοί ηρεμίας και επιβάρυνσης μειώνονται.Υπάρχουν αθλητές αντοχής υψηλού επιπέδου με παλμούς ηρεμίας κάτω απο 35 το λεπτό.
 Μειώνει τις πιθανότητες για αρτηριοσκλήρωση και τη δημιουργία θρομβώσεων.Η ροή του αίματος είναι σαφώς καλύτερη και μεγαλύτερη από ένα αγύμναστο παιδί.
Με αυτό το τρόπο προλαμβάνονται παθήσεις της σύγχρονης κοινωνίας  της «καθιστικής κοινωνίας» όπως παθήσεις του κυκλοφορικού, αυξημένη πίεση, σακχαρώδης διαβήτης, υπέρβαρος, χολιστερίνη.
 Ειδικά τα παχύσαρκα παιδιά εκθέτουν την υγεία τους σε διάφορους κινδύνους, εκ των οποίων ένας σοβαρός είναι οι καρδιαγγειακές παθήσεις (Must, Jacques, Dallah,
Bajema & Dietz 1992)
 Δυστυχώς τις 2 τελευταίες δεκαετίες ο αριθμός των υπέρβαρων παιδιών στην Ελλάδα έχει σχεδόν διπλασιασθεί.Περίπου δύο στα δέκα παιδιά είναι παχύσαρκα και όσο
αυξάνει η ηλικία αυξάνεται και η παχυσαρκία (Manios,Moschandreas,Χantzis & Kafatos 1999)
 Ας δούμε τα οφέλη όμως της ποδηλασίας στις ηλικίες του δημοτικού (7-12χρ.)
Η άσκηση, προπόνηση με ποδήλατο προκαλεί προσαρμογές στο παθητικό και ενεργητικό σύστημα κίνησης.Αυξάνεται η μυική μάζα, οι τένοντες αυξάνουν την αντοχή τους και οι χόνδροι γίνονται ικανοί σε μεγαλύτερες επιβαρύνσεις. Οι μυικές ίνες αιματώνονται καλύτερα με την άσκηση και μπορούν να λαμβάνουν περισσότερο οξυγόνο, το οποίο αυξάνει την απόδοσή τους.Το σωματικό βάρος μεταφέρεται στην ουσία από τη σέλα και δεν επιβαρύνονται έτσι οι αρθρώσεις του γόνατος και του ισχίου.Εδώ είναι και η διαφορά με άλλα αθλήματα καθώς οι τραυματισμοί παραμένουν αναλογικά σε χαμηλό επίπεδο.Ειδικότερα  το ποδήλατο βουνού με το ψηλότερο τιμόνι  είναι ιδανικό για τις μικρές ηλικίες καθώς η επιβάρυνση στη σπονδυλική στήλη είναι μικρότερη και σε συνδυασμό με τα  χοντρά λάστιχα και τις πολλές ταχύτητες η κίνηση παντός εδάφους (δασικός δρόμος, μονοπάτι, ανηφόρες) είναι εύκολη.
Παράλληλα πέρα από την βελτίωση της αντοχής, γενικής φυσικής κατάστασης στις μικρές ηλικίες βελτιώνεται ο νευρομυικός συντονισμός, η επιδεξιότητα, τα αντανακλαστικά, η αποφασιστικότητα, αναπτύσσονται αισθήματα αυτονομίας, αλληλεγγύης, όπως επίσης επηρεάζεται θετικά η ψυχική υγεία του παιδιού μέσα από την κίνηση.
Η μεγαλύτερη χαρά όμως ενός ποδηλάτη πέρα από τη γύμναση όλου του σώματος και της διατήρησης καλής φυσικής κατάστασης είναι η άμεση επαφή που έχει με τη φύση, καθώς δυναμώνει τη σχέση του ατόμου-παιδιού με το περιβάλλον, δημιουργώντας περιβαλλοντική ευαισθησία και συνείδηση.Ειδικά στην ορεινή ποδηλασία η εναλλαγή των τοπίων, ο βαθμός περιπέτειας, η αίσθηση της ελευθερίας και της γρήγορης μετακίνησης στην ύπαιθρο μακρυά απο κίνηση και φασαρία, αναπνέοντας οξυγόνο συναρπάζουν όλες τις ηλικίες, πόσο μάλιστα τα μικρά παιδιά!
 
Ρώμας Σταμάτης,
Καθηγητής Φ.Α, προπονητής ποδηλασίας